Pieterpad deel 13

Woensdag 21 oktober

We reden met de auto naar Montfort waar we de vorige keer geëindigd waren. Het regende flink toen we onderweg waren, maar toen we uitstapten om de het Pad te vervolgen, was het droog. Snel een foto en toen konden we van start.

We liepen langs een kasteelruïne in Montfort en toen liepen we over een lange rechte weg tot we bij een bos uitkwamen. Inmiddels was het wat gaan miezeren, maar het was erg weinig, we hoefden er niet eens een regenjas voor aan te trekken. We liepen door akkers en bossen en zagen glooiende heuvels om ons heen. Wat was het prachtig op sommige stukken met alle herfstkleuren. We hebben ook erg veel paddenstoelen gezien.

Op een gegeven moment zagen we een grote schapenkudde in het bos. Er zaten 2 honden en een herder bij. Heel leuk. De herder vroeg of we het Pieterpad liepen. Ja, zeiden we. Dan zijn jullie te ver. Huh? We liepen zo naar de schapen te kijken dat we inderdaad een paaltje met een pijltje gemist hadden. Het was maar een klein eindje terug.

Vanmiddag begon het hard te waaien. De blaadjes, maar ook de eikels vlogen ons om de oren. Op een smal bospad zag ik ineens iets in mijn ooghoek bewegen. Ik keek en zag een eekhoorntje van boom naar boom springen, op ooghoogte dus. Wauw wat bijzonder! Ik bleef staan en Ilse zag het eekhoorntje ook. Toen klom ie snel omhoog, een boom in.

We liepen door het smalste stukje van Nederland, ter hoogte van Susteren en ook weer een stukje door Duitsland. Op de foto staat Ilse met 1 been in Nederland en met 1 been in Duitsland.

Verderop in het bos was het erg modderig. We gleden en glibberden over het modderige pad. Weer een stukje verder moesten we wachten omdat er koeien overstaken. Zo was de route weer heel afwisselend vandaag. We kwamen uiteindelijk in Sittard. We liepen langs een beekje het centrum in. Ons hotel lag in het centrum, dus we hoefden niet ver van het pad af.
We hebben onze tassen weggelegd en zijn nog even wat boodschappen gaan doen. Eerst naar het Kruidvat voor een bruisbal voor in bad en toen naar de supermarkt voor popcorn met een mona-toetje als avondeten voor Ilse. Ze had zich hier de hele dag op verheugd, maar toen we bij de winkel kwamen was er geen één mona-toetje meer! Konden we ook nog naar een andere supermarkt lopen! Ik heb mezelf verwend met een poké-bowl. Heerlijk! Terug in het hotel hebben wat tv gekeken en daarna gelezen op de e-reader tot we zijn gaan slapen.

Vandaag 23,6 kilometer gelopen (en nog zo’n 3 kilometer langs de winkels 😄).

Donderdag 22 oktober

We hadden gisteren in de supermarkt ook meteen eierkoeken gekocht zodat we vanmorgen in ieder geval iets als ontbijt hadden. Nadat Ilse toch maar uit bed was gekomen hebben we de spullen weer ingepakt en zijn we terug gelopen naar de route. We stopten nog even bij een supermarkt om een yoghurtje en een broodje voor de lunch te kopen en toen konden we op weg. Al snel liepen we het centrum uit en kwamen we bij een processieweg, de Kollenberg op. We liepen langs de 'Zeven Voetvallen' (kapelletjes met voorstellingen over het leven van Jezus) naar de kapel van de Heilige Rosa, maar die was gesloten dus we konden geen kaarsje aansteken. Het pad liep nog wat verder omhoog en bovenaan hadden we een mooi uitzicht op de heuvels om ons heen. Vanuit het centrum was er een overlap van het Pieterpad met het Pelgrimspad, dus dat hebben we nu ook al een stukje gelopen. Het is ons idee om dat pad van Maastricht naar Amsterdam te gaan wandelen dus dan komen we hier weer langs.

We liepen vervolgens door allemaal kleine dorpjes; Windraak, Puth, Spaubeek. We liepen veel door bos en zagen weer mooie paddenstoelen. Het was goed te merken dat we in Zuid-Limburg zitten want het ging omhoog en omlaag. We kwamen op hele mooie plekjes. We liepen door een “holle weg”, die helemaal uitgesleten is in het landschap. Het waaide weer af en toe flink, maar het was lekker weer. Gisteren en vandaag was het tegen de 20 graden. Heerlijke wandeltemperatuur!

We aten een broodje in Terstraten waar mooie boerderijen te zien waren. Daarna weer door bos en akkers en nog meer kleine dorpjes. In Strabeek moesten we nog een klein stukje verder. Dit stukje was weer erg mooi. We liepen tot Chalet Tivoli en daar gingen we links, waar de route rechts ging. Hier liepen we een stuk over het Krijtlandpad wat we vanuit Maastricht willen gaan wandelen. We liepen Valkenburg in en besloten om eerst naar de kabelbaan te lopen om een keer te gaan rodelen. Hier kwamen we een klasgenootje van Sanne tegen! Wat toevallig! Hierna liepen we terug naar het centrum waar ons hotel lag. Wat gek om in Valkenburg te lopen zonder terrasjes. De straten waren leeg. Onze kamer in het hotel is prima. We mochten vanavond in het restaurant van het hotel eten. Dat was wel makkelijk. We sliepen vanavond al snel!

We hebben vandaag maar liefst 26,3 kilometer gelopen!

Vrijdag 23 oktober

Vanmorgen werden we wakker met regen! Wat jammer. We hebben weer onze tassen ingepakt en met de regenjas aan naar een supermarkt gegaan voor een yoghurtje en een broodje. Toen we buiten kwamen was het droog. We liepen door Valkenburg, langs de Geul terug naar Chalet Tivoli. We liepen het pad weer op en al snel liepen we door het bos en door een heel mooi natuurgebied. Het begon weer te regenen, maar gelukkig liepen we beschut door de bomen. We liepen na een tijdje via een bospad geleidelijk aan omhoog. We liepen door de dorpjes Berg en Terblijt en Bemelen.

We kwamen langs een wei met schapen en geiten. Weer wat verder liepen we langs een wei met koeien. Er liep 1 stier tussen die achterop een koe klom. Zagen we zo maar sexende koeien! Maar de koe moest er niks van hebben en liep weg. Op dit stuk liepen we over hele modderige paden langs mergelrotsen. Heel mooi!

Na nog wat landweggetjes kwamen we uit op een asfaltweg naar Maastricht. We moesten een heel eind rechtdoor tot we bij het station van Maastricht kwamen. We liepen over de Servaasbrug het centrum van Maastricht in. We waren nog een beetje vroeg en besloten even van het pas af te gaan op zoek naar een ijsje. We vonden een ijs-winkel, maar daar hadden ze niet een smaak die Ilse wilde. Toen zijn we het pad weer opgegaan. We aten een broodje en toen moest Ilse plassen, dus liepen we nog snel terug naar het centrum om bij de Hema te gaan plassen. Toen weer naar het pad voor de laatste 2, 3 kilometer naar de Sint Pietersberg. We liepen het centrum uit en moesten toen rechtdoor tot aan de St. Pietersberg. Er toeterde een auto en dat waren Marijn en Sanne. Mooi op tijd. Toen we bij de parkeerplaats kwamen stonden opa Nan en oma Marleen ook al te wachten. Ilse en ik liepen de route verder tot het eindpunt en Marijn, Sanne opa en oma namen de korte weg. We liepen langs het fort en hadden een heel mooi uitzicht over Maastricht. We liepen een beetje rustig, zodat we niet eerder dan de rest aan zouden komen. We kwamen hier de vlaggetjes van de GR5 tegen. Die gaat helemaal naar Nice. Hopelijk ooit…

We kwamen langs een uitzichtpunt over de mergelgroeve en kwamen daarna tegelijk met de rest op het pad naar het eindpunt uit. Het laatste stukje liepen we samen en daar was het, de plaquette waarop het eindpunt van het Pieterpad gemarkeerd stond! Yes! We hebben het gewoon gedaan!

We kregen bloemen van oma en een medaille van opa en Ilse kreeg de originele Pieterpad-oorkonde. Dik verdiend!

Na nog wat foto’s hebben we het rondje afgemaakt, terug naar de parkeerplaats. Oma, Marijn en Sanne liepen de korte weg terug, maar opa liep met ons mee. Het was een beetje dalen en klimmen, maar het was wel nog een mooi stukje. We kwamen uit bij de parkeerplaats en toen zat het erop.

We zijn naar Montfort gereden om de auto op te halen en toen lekker naar huis.

Vandaag hebben we nog dik 20 km gelopen.