Pieterpad deel 13
Pieterpad deel 13
Woensdag 21 oktober
We reden met de auto naar Montfort waar we de vorige keer
geëindigd waren. Het regende flink toen we onderweg waren, maar toen we
uitstapten om de het Pad te vervolgen, was het droog. Snel een foto en toen
konden we van start.
We liepen langs een kasteelruïne in Montfort en toen liepen we over een lange rechte weg tot we bij een bos uitkwamen. Inmiddels was het wat gaan miezeren, maar het was erg weinig, we hoefden er niet eens een regenjas voor aan te trekken. We liepen door akkers en bossen en zagen glooiende heuvels om ons heen. Wat was het prachtig op sommige stukken met alle herfstkleuren. We hebben ook erg veel paddenstoelen gezien.
Op een gegeven moment zagen we een grote schapenkudde in het bos. Er zaten 2 honden en een herder bij. Heel leuk. De herder vroeg of we het Pieterpad liepen. Ja, zeiden we. Dan zijn jullie te ver. Huh? We liepen zo naar de schapen te kijken dat we inderdaad een paaltje met een pijltje gemist hadden. Het was maar een klein eindje terug.
Vanmiddag begon het hard te waaien. De blaadjes, maar ook de
eikels vlogen ons om de oren. Op een smal bospad zag ik ineens iets in mijn
ooghoek bewegen. Ik keek en zag een eekhoorntje van boom naar boom springen, op
ooghoogte dus. Wauw wat bijzonder! Ik bleef staan en Ilse zag het eekhoorntje
ook. Toen klom ie snel omhoog, een boom in.
We liepen door het smalste stukje van Nederland, ter hoogte
van Susteren en ook weer een stukje door Duitsland. Op de foto staat Ilse met 1
been in Nederland en met 1 been in Duitsland.
Verderop in het bos was het erg modderig. We gleden en
glibberden over het modderige pad. Weer een stukje verder moesten we wachten
omdat er koeien overstaken. Zo was de route weer heel afwisselend vandaag. We
kwamen uiteindelijk in Sittard. We liepen langs een beekje het centrum in. Ons
hotel lag in het centrum, dus we hoefden niet ver van het pad af.
We hebben onze tassen weggelegd en zijn nog even wat boodschappen gaan doen. Eerst
naar het Kruidvat voor een bruisbal voor in bad en toen naar de supermarkt voor
popcorn met een mona-toetje als avondeten voor Ilse. Ze had zich hier de hele
dag op verheugd, maar toen we bij de winkel kwamen was er geen één mona-toetje
meer! Konden we ook nog naar een andere
supermarkt lopen! Ik heb mezelf verwend met een poké-bowl. Heerlijk! Terug in
het hotel hebben wat tv gekeken en daarna gelezen op de e-reader tot we zijn
gaan slapen.
Vandaag 23,6 kilometer gelopen (en nog zo’n 3 kilometer
langs de winkels 😄).
Donderdag 22 oktober
We hadden gisteren in de supermarkt ook meteen eierkoeken
gekocht zodat we vanmorgen in ieder geval iets als ontbijt hadden. Nadat Ilse
toch maar uit bed was gekomen hebben we de spullen weer ingepakt en zijn we
terug gelopen naar de route. We stopten nog even bij een supermarkt om een
yoghurtje en een broodje voor de lunch te kopen en toen konden we op weg. Al
snel liepen we het centrum uit en kwamen we bij een processieweg, de Kollenberg
op. We liepen langs de 'Zeven Voetvallen' (kapelletjes met voorstellingen over
het leven van Jezus) naar de kapel van de Heilige Rosa, maar die was gesloten
dus we konden geen kaarsje aansteken. Het pad liep nog wat verder omhoog en
bovenaan hadden we een mooi uitzicht op de heuvels om ons heen. Vanuit het
centrum was er een overlap van het Pieterpad met het Pelgrimspad, dus dat
hebben we nu ook al een stukje gelopen. Het is ons idee om dat pad van
Maastricht naar Amsterdam te gaan wandelen dus dan komen we hier weer langs.
We liepen vervolgens door allemaal kleine dorpjes; Windraak,
Puth, Spaubeek. We liepen veel door bos en zagen weer mooie paddenstoelen. Het
was goed te merken dat we in Zuid-Limburg zitten want het ging omhoog en
omlaag. We kwamen op hele mooie plekjes. We liepen door een “holle weg”, die
helemaal uitgesleten is in het landschap. Het waaide weer af en toe flink, maar
het was lekker weer. Gisteren en vandaag was het tegen de 20 graden. Heerlijke
wandeltemperatuur!
We hebben vandaag maar liefst 26,3 kilometer gelopen!
Vrijdag 23 oktober
Vanmorgen werden we wakker met regen! Wat jammer. We hebben
weer onze tassen ingepakt en met de regenjas aan naar een supermarkt gegaan
voor een yoghurtje en een broodje. Toen we buiten kwamen was het droog. We
liepen door Valkenburg, langs de Geul terug naar Chalet Tivoli. We liepen het
pad weer op en al snel liepen we door het bos en door een heel mooi
natuurgebied. Het begon weer te regenen, maar gelukkig liepen we beschut door
de bomen. We liepen na een tijdje via een bospad geleidelijk aan omhoog. We
liepen door de dorpjes Berg en Terblijt en Bemelen.
We kwamen langs een wei met schapen en geiten. Weer wat
verder liepen we langs een wei met koeien. Er liep 1 stier tussen die achterop
een koe klom. Zagen we zo maar sexende koeien! Maar de koe moest er niks van
hebben en liep weg. Op dit stuk liepen we over hele modderige paden langs mergelrotsen.
Heel mooi!
Na nog wat landweggetjes kwamen we uit op een asfaltweg naar Maastricht. We moesten een heel eind rechtdoor tot we bij het station van Maastricht kwamen. We liepen over de Servaasbrug het centrum van Maastricht in. We waren nog een beetje vroeg en besloten even van het pas af te gaan op zoek naar een ijsje. We vonden een ijs-winkel, maar daar hadden ze niet een smaak die Ilse wilde. Toen zijn we het pad weer opgegaan. We aten een broodje en toen moest Ilse plassen, dus liepen we nog snel terug naar het centrum om bij de Hema te gaan plassen. Toen weer naar het pad voor de laatste 2, 3 kilometer naar de Sint Pietersberg. We liepen het centrum uit en moesten toen rechtdoor tot aan de St. Pietersberg. Er toeterde een auto en dat waren Marijn en Sanne. Mooi op tijd. Toen we bij de parkeerplaats kwamen stonden opa Nan en oma Marleen ook al te wachten. Ilse en ik liepen de route verder tot het eindpunt en Marijn, Sanne opa en oma namen de korte weg. We liepen langs het fort en hadden een heel mooi uitzicht over Maastricht. We liepen een beetje rustig, zodat we niet eerder dan de rest aan zouden komen. We kwamen hier de vlaggetjes van de GR5 tegen. Die gaat helemaal naar Nice. Hopelijk ooit…
We kwamen langs een uitzichtpunt over de mergelgroeve en
kwamen daarna tegelijk met de rest op het pad naar het eindpunt uit. Het
laatste stukje liepen we samen en daar was het, de plaquette waarop het
eindpunt van het Pieterpad gemarkeerd stond! Yes! We hebben het gewoon gedaan!
We kregen bloemen van oma en een medaille van opa en Ilse
kreeg de originele Pieterpad-oorkonde. Dik verdiend!
Na nog wat foto’s hebben we het rondje afgemaakt, terug naar
de parkeerplaats. Oma, Marijn en Sanne liepen de korte weg terug, maar opa liep
met ons mee. Het was een beetje dalen en klimmen, maar het was wel nog een mooi
stukje. We kwamen uit bij de parkeerplaats en toen zat het erop.
We zijn naar Montfort gereden om de auto op te halen en toen
lekker naar huis.
Vandaag hebben we nog dik 20 km gelopen.
Geweldige prestatie Karen en Ilse 👍👍proficiat, heel trots op jullie. 😚😚 papa, opa Nan
BeantwoordenVerwijderen